Rodzice kupują zazwyczaj nocnik kiedy dziecko ma około 1,5 roku. Przed kilkunastoma laty próbowano nauczyć czystości już niemowlęta co jest oczywiście kompletnym nieporozumieniem. W tym wieku dziecko nie potrafi kontrolować zwieraczy i jeśli przez przypadek dziecko nawet załatwiło swoje potrzeby do nocnika to należy to rozpatrywać jako szczęśliwy zbieg okoliczności. Dziecko najlepiej przyzwyczajać do nocnika około 18 miesiąca życia. Wtedy dziecko konieczność wypróżnienia się może kojarzyć z odpowiednim słowem rodzica. Dzięki temu wzrasta stopniowo samokontrola dziecka. Nie należy się denerwować jeśli nawet 2 latek nie potrafi jeszcze zasygnalizować potrzeby fizjologicznej. Trzeba spokojnie czekać aż dziecko dojrzeje do tej czynności.

Dziecko wyposażone jest w naturalne odruchy, które powodują automatyczne opróżnianie pęcherza moczowego oraz jelita grubego. Kontrolowanie przez dziecko tych odruchów nie należy do prostych czynności. Wymaga ono dojrzałości układów nerwowego oraz mięśniowego. Muszą one ze sobą sprawnie współdziałać aby kontrola nad zwieraczami była pełna a załatwianie potrzeb fizjologicznych było świadomie kontrolowane. Dojrzewanie układu nerwowego to proces długi i skomplikowany. Informacja o pełnym pęcherzu docierająca do mózgu dziecka to nie wszystko. Maluch musi sobie tą informację uświadomić, zidentyfikować a następnie opanować zdolność do chwilowego zatrzymania zawartości pęcherza czy też jelita grubego.

Przedszkolak potrafi się już ubrać samodzielnie, próbuje dobierać wygląd własnego stroju, wie gdzie w szafie leżą poszczególne rzeczy, które się jemu podobają, wie również, które są nowe i te najbardziej lubi. Nie zawsze dziecko akceptuje ubrania przygotowane przez mamę bądź tatę, dziecko bowiem posiada swój ulubiony zestaw kolorów. Ważne znaczenie dla dziecka mają również ozdoby ubrania. Dziewczynki uwielbiają kokardy, wstążki, ozdobne guziki, bo jest to dla nich, choć nie zdają sobie z tego sprawy, symbol dorosłości. Dzieci mają również swoje przywiązania co do poszczególnych tkanin z których uszyte są ich ubrania. Uwielbiają kiedy są one miłe w dotyku – aksamit, welur, miękkie wełny.

Okres przedszkolny nazywany jest złotym okresem dla dziecka w rozwoju sprawności ruchowej. Bieg oraz chód stają się dla dziecka dwoma różnymi sposobami na poruszanie się. Dziecko uczy się również łączenia pewnych ruchów. Przykładem może być potrafienie kopnięcia piłki podczas biegu przez 4-5 latka. Dotyczy to również czynności łączenia biegu ze skokami. Wraz z wiekiem zmienia się również ulubiona forma aktywności dziecka, ma to związek z rozwojem mięśni i układu nerwowego. Jest to skakanie na jednej nodze, cwałowanie do przodu, cwałowanie w bok, obracanie się podczas skoku. Dzieci również z wiekiem chętniej nakrywają do stołu, robią porządki w swoim pokoju, uczą się bardziej praktycznych czynności w postaci przybijania gwoździ bądź szycia.

Aby ułatwić zasypianie dziecku warto stosować się do następujących porad. Należy przede wszystkim zrezygnować z zabaw tuż przed snem, ponieważ pobudzają one dziecko. Należy uprzedzić dziecko, że wkrótce nadejdzie pora snu i zajmiesz się dzieckiem. Należy unikać hałasów kiedy dziecko znajduje się w łóżku. Kiedy dziecko prosi o zostawienie włączonej lampki nocnej włącz ją. Nie należy przybiegać na każde zawołanie dziecka, które już leży w łóżku. Należy wykorzystać pierwsze oznaki zmęczenia dziecka tak by rozpocząć w tym momencie przygotowania do położenia dziecka do łóżka. Należy poświęcić czas wyłącznie dziecku zanim położy się je do łóżka, zostać z nim wystarczająco długo tak by nie zastało zawodu podczas rozstania.

Koszmary pojawiają się podczas snu pod koniec nocy, podczas snu paradoksalnego. Dziecko w takiej sytuacji budzi się z krzykiem, wzywając tym samym pomocy rodziców. Jeśli dziecko potrafi mówić opowie rodzicom co je tak mocno wystraszyło. W takiej sytuacji należy przytulić dziecko i je uspokoić. Powinno to pomóc, lecz w takiej sytuacji dziecko nie odróżnia snu od jawy. Zapewne dziecko nie będzie chciało już zostać w swoim łóżku, jeśli wyjątkowo rodzice pozwolą na spanie w swoim łóżku nie stanie się to nawykiem dla dziecka. Na następny dzień można powrócić do całej sytuacji w rozmowie z dzieckiem, tak by pozbawić dramatyzmu całą sytuację z nocy.

Lęki nocne u małego dziecka pojawiają się częściej niż koszmary. Występują przede wszystkim na początku nocy. Dziecko płacze, krzyczy ze strachu, przewraca się w łóżku, w odróżnieniu od koszmaru ciężko nawiązać w takiej sytuacji kontakt z dzieckiem. Dzieje się tak za sprawą tego, że dziecko nie jest zupełnie wybudzone i może nie rozpoznawać rodziców. Po kilku minutach dziecko zasypia i śpi spokojnie do rana. Nie potrzebuje ono pocieszenia ponieważ mimo gwałtownych reakcji dziecko nie odczuwa prawdziwego lęku. Lepiej jest więc powstrzymać się od interwencji. Nie warto wspominać o sytuacji również nazajutrz. Nie należy doszukiwać się przyczyn lęków nocnych w psychice dziecka, nawet jeśli zdarzają się one często, nie świadczą one o chorobie dziecka.

Wybierając zabawkę dla dziecka, zwłaszcza młodszego należy pamiętać o kilku zasadach. Należy zwrócić uwagę czy na etykiecie bądź opakowaniu od zabawki znajduje się informacja oraz adres producenta, dystrybutora, importera danej zabawki. Czy określony jest wiek dziecka dla którego dana zabawka jest przeznaczona. Czy na opakowaniu podane są uwagi oraz ostrzeżenia dotyczące używania zabawki przez dziecko. Czy zamieszczona jest informacja o ateście dla zabawki. Zabawki dla dzieci nie powinny posiadać ostrych krawędzi, drobnych elementów, które dziecko mogłoby oderwać i połknąć lub wsadzić sobie do nosa, ucha. Zabawki powinny być wykonane z materiału łatwego do wyczyszczenia.

Dla dziecka przytulanki są bardzo ważne. Dziecko przytula się do ulubionego pluszaka, kładzie się z nim do łóżka, kiedy jest smutny lub gdy jest zmęczony. Zapach oraz dotykanie pluszaka wpływa na uspokojenie dziecka, dzięki temu czuje się ono pewniej. Niektórzy z rodziców mają obawy, że dziecko zbytnio przywiązuje się do danej maskotki, rzeczy, obawy te są jednak zupełnie niepotrzebne. Potrzeba posiadania przytulanki w momencie zasypania to zjawisko jak najbardziej naturalne u dziecka. Obiekt w postaci przytulanki to forma pośrednictwa pomiędzy prawdziwą mamą a wizerunkiem stworzonym przez dziecko. Pomaga to dziecku przezwyciężyć lęk związany z rozłąką z mamą.

W żłobku dziecko może być narażone na liczne infekcje, gdyż dzieci zarażają się jedno od drugich. Jeśli więc dziecko należy do wyjątkowo chorowitych, warto się zastanowić czy żłobek będzie najlepszym miejscem dla dziecka. Należy pamiętać również o tym, że opiekun nie będzie miał zawsze czasu aby zająć się indywidualnym rozwojem twojego dziecka, w szczególności kiedy zajmuje się w żłobku gromadką dzieci. W żłobku wychowawcy zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa oraz rozrywkę, ale w jakikolwiek sposób nie byliby oddani nie są w stanie zapewnić dziecku tego co najważniejsze – miłości i troski osób dla tych dla których są najważniejsze na świecie.